η μάσκα

Joseph από Surrealismo 

 

ποια
ζωή;

o θάνατος

είναι,

με τη

μάσκα
του χρόνου·

© AlexMil   (12)

εκτός

Αlan Aldridge από Surrealismo

 

σήμερα,
γράφω
ολομόναχος,

είμαι
μακριά,

πιο πέρα
από τη ζωή·

© AlexMil   (11)

στεγνή γη

φίλε,
χαμογέλα, 

οι νεκροί σε παρακολουθούν,

μην τους

φοβίζεις· 

© AlexMil   (10)

ημερήσια δαπάνη

Αlex Grey από Surrealismo

μικροί
άνθρωποι,
κατέχουν μόνο τη στιγμή
του φόβου,

κτυπούν

τα ξυπνητήρια τους:
ξαναδένουν
τα σύρματα,   

όλα είναι

έτοιμα,
το καθημερινό τους
θέαμα:

με εντολές,

από γλώσσες παρανοϊκές,

νεκρές,
σε ψεύτικα χείλη,
που κρέμονται,
από κεφάλια
μειλίχιων παρουσιαστών,

 και μετά, ακόμη
ένα βράδυ,
ένα χλωμό δέρμα,
χωρίς μάτια,   
σε κόκαλα μοναχικά,

© AlexMil   (9)

ένας τυχαίος

Μichael Cheval από Surrealismo

 










γευμάτισε
με το  πεζοδρόμιο,
λευκή τροφή
σε άστεγη
στάση,

κάποιος, 

στη φασαρία του χρόνου,  

η ψυχεδέλεια

του φόνου,
με  ντραμς δικαιολογιών ,

και ήχοι
πίσω
από το παραβάν:
μια αναπνοή,
από τα κάγκελα
τρυπιέται

© AlexMil   (8)

ικεσίες

το χέρι
αισθάνθηκα
άγνωστο,
να φυτρώνει
στη ραχοκοκαλιά
της νύχτας

και τα μάτια,
χωρίς οξυγόνο
να κοιτούν βάναυσα
το φοβισμένο μου αίμα, 

μέσα από τους
κόκκους

της αυγής,
στην ερημιά της μέρας,
η στερνή λεπίδα,
τις ικεσίες αγνόησε,
στη πρέζα βούτηξε των ιαχών,
τους άφησε
να με τρώνε,   

κι εκεί κοντά,
στων πελατών το αλάθητο,
τον ευνουχισμό μου
εκτέλεσε,
ως απαραίτητη
ανάγκη

© AlexMil   (7)

ζωές

Miro

πεσμένοι
άνθρωποι,

βολεμένοι στους φόβους τους,
το βάρος ζουν
των επικεφαλίδων,
τις εντολές,  
στις επιστολές  
υποταγής
κουβαλούν,

σε ζωντανούς
σταυρούς,
μπηγμένους  
στα σύνορα της ανάγκης,
το αίμα τους,
σε γουλιές πίστης
παραδίδουν

και μετά,

τους ξηλώνουν
τις αναπνοές,  
το τέλος τους στάζοντας,
με τα γέλια
των θεών  


© AlexMil   (6)

περιφρόνηση

στον αφαλό,
το δικό
της
κορμί,

αυτός,
το σπέρμα του εναπόθεσε:
η περιφρόνηση,

με το
δείκτη
το γεύτηκε,
αυτή

και μετά,
με το ρεβόλβερ
στο γέλιο
του
πυροβόλησε 

© AlexMil   (5)

 

δύστυχε

έλυσες

τα μάγια της 

και άρχισε,

τις σάρκες σου
να τρώει
δύστυχε

και τι έκανες;

σύρθηκες
και με τα φαγωμένα σου
δάκτυλα,

ξερίζωσες
την άκαρδη
καρδιά 
της 

© AlexMil   (4)

ξέφυγα

Agostino Arrivabene - Surrealismo

έστησα
στο βάθος,
μια  διαδρομή,

το φόβο
να προσπερνώ,
του ανίκητου εχθρού: 

χέρια  τυφλά,

λέξεις,
δεμένες στους σπασμούς της χειραψίας,  
σώματα σε υπέρταση,  
να φυγαδεύουν
σπέρμα: 

η ζωή μας

και ζαλίστηκα,  
η μπάρα στριφογύρισε τα όνειρα,
ευτυχώς,
τα έγλειφαν
καλοκάγαθες γλώσσες,

ξανακόλλησα στον τοίχο μου,
σχέδια πεινασμένα,
δάκρυζαν
στο άδειο τραπέζι,
 

ώ ναι,
φταίει  
το λυκόφως στις τσέπες:
αδειούχες ανάγκες με  σκέψεις απλήρωτες,
ένας θάνατος
επιφωνημάτων,
στη τραμπάλα της χαράς μου

και ξέφυγα,
τα μάτια σπιντάρισαν προφητείες,
τα βήματα έγιναν
από πληγές
και η πύλη,
σε σκουπίδια φιλικά,
στις βουνοπλαγιές οδήγησε
της αιωνιότητας

 © AlexMil   (2)

φόβος

Rene Magritte - Island of Treasures, 1942

 







 



απειλές,
σφαίρες πεινασμένες

και ο πόνος
ανίατος,
σε κραυγές

και η επιγραφή
αναβοσβήνει τα μάτια,
έγινε
κομμάτια
η ιδέα,

μίλησαν
ανάσες
και έσταξε φοβισμένο σπέρμα,
και το
αίμα,
ξεφλούδισε
τη άρρωστη μέρα:

φόβος

και το πλήθος,
την  παρακμή ασπάστηκε, 
ακόμη
μια φορά,

αρκούσε,
ο πυροβολισμός του

© AlexMil   (3)

προς τα πίσω

 

Pedro Luis - Surrealismo

ένα βήμα,

ακόμη ένα προς τα πίσω: 

η νυχτερινή

βάρδια,
και η ζωή
σε τουρμποκίνητα
φορεία,  

ήρθαν

και οι στενές σκέψεις,
συμμορίες
υποχρεώσεων  

και

κρύφθηκα,
στην αφθονία
της αγάπης  

ένα

κύμα,
ένα δέρμα
πιασμένο στην αφή των ματιών,  

γύρισε,

μια προοπτική
στο ζωντανό αίμα
της ηδονής, 

η αμμουδιά,

να σκέφτεται τον άνεμο 

και ο ιδρώτας,
στο κορμί της,
στο πεινασμένο φως,
να ξοδεύει,
τις σκέψεις μου

© AlexMil   (1)